«سراج24» گزارش می دهد؛

بیکاری پاییزی 253هزار مرد و تلاش‌های زمستانی روحانی برای اصلاح‌طلبان/ فرار از مطالبات معیشتی با حاشیه‌سازی‌های انتخاباتی/ آمارهای نگران کننده از رکود و بیکاری

انباشتگی مطالبات اقتصادی در دوران پسابرجام در کنار آمارهای رسمی شرایط نگران کننده ای را به وجود آورده است.

به گزارش خبرنگار سیاسی سراج24، اذعان چندباره مسئولان دولتی از جمله خود روحانی به موضوع رکود ونیز مشکلات فراوان اقتصادی در کشور شرایطی را به وجود آورده است که مشکلات معیشتی فراوانی برای مردم به وجود آمده است.

چندی پیش نامه 4 وزیر به روحانی و هشدار درباره بحران رکود، این موضوع را جدی تر کرد. در بخشی از این نامه آمده بود: براساس پیش‌بینی‌های بودجه‌ای شرکت‌ها که در بازار سرمایه موجود است و واقعیت‌های موجود در عملیات صنایع مختلف بورسی در برهه کنونی اگر به صورت ضرب‌الاجل و براساس قواعد حاکم در شرایط بحران اتخاذ تصمیم نگردد، بیم آن می‌رود که این رکود تبدیل به بحران و آنگاه بی‌اعتمادی شود که برای زدودن آثار آن شاید مدت‌ها وقت لازم باشد.

پس این اظهارات اگرچه اکبر ترکان با توهین به وزرا آنان را به مفتخواری متهم کرد، اما بعد از چندی خود ترکان نیز به رکود اذعان کرد.

علی لاریجانی که همراهی های فراوانی با روحانی در پروژه تصویب برجام صورت داده بود، یکی دیگر از کسانی بود که رکود را تایید کرد. لاریجانی با اذعان به رکود در کشور گفته بود: بخش‌های تولیدی ما فعال نیستند و در برخی بخش‌های تولیدی 30 درصد ظرفیت بیشتر فعال نیست و یا در برخی مراکز تولیدی دیگر با نصف ظرفیت فعالیت می‌کنند و این مشکل بیکاری که در کشور ما وجود دارد ریشه در همین امر دارد، این موضوع هم با بزک کردن قابل حل نیست .

نهایتا خود روحانی نیز که در سال گذشته ادعا کرده بود: «از رکود عبور کردیم»، به وجود رکود در کشور اعتراف کرد و چند روز پیش در دیدار با فعالان اقتصادی گفت:  امروز مشکل اصلی ما بیکاری و رکود است و مشکل اصلی ما نبود رونق است و خیلی از مشکلات ساختاری و اقتصادی است.

با همه اعترافاتی که مسئولان دولتی نسبت به رکود در کشور دارند، اما تلاش های دولت برای فرار از مطالبات معیشتی و نپرداختن به  مشکلات معیشتی قابل تامل است.

روحانی در روزهای اخیر با پرداختن به مسائل حاشیه ای چون تلاش برای احراز صلاحیت اصلاح طلبان و برخی از عناصر فتنه، اصرار دارد از پرداختن به مطالبات اقتصادی فرار کند.

وی چند روز پیش و پس از اعلام اولیه تایید صلاحیت شدگان گفته بود: اطلاعات اولیه او در مورد نتایج بررسی صلاحیت ها نیز "خوشحال کننده" نیست و فکر می کند تعداد ردشدگانی که صلاحیت آنها در هیات های نظارت قابل تایید بوده "کم نیست".

وی همچنین صریحا اعلام کرد: ما به عنوان دولت اعتدال باید قانوناً بی‌طرف باشیم، اما دلمان می‌خواهد معتدلین به مجلس بروند و این آرزوی ما است .

در روزهای بعد حتی رسانه ها و اطرافیان دولت نیز با تیتر کردن صحبتهای روحانی تلاش کردند، موضوع انتخابات و مسائل حاشیه ای را در اولویت نگه دارند و به مسائل اصلی معیشتی نپردازند.

روحانی که گفته بود از همه اختیاراتش برای رد صلاحیت شدگان استفاده خواهد کرد، اعلام کرد که از سوی او وزرای کشور و اطلاعات مامور رسیدگی به رد صلاحیت ها شده اند. در این میان حتی جهانگیری که در روزهای سفر هیئت دولت به پاریس در تهران مانده بود، به اجلاس سراسری نماز نرفت تا به موضوع رد صلاحیت ها رسیدگی کند.

ایسنا در این رابطه نوشته بود: سفر معاون اول رئیس‌ جمهوری به استان قزوین، جهت شرکت در اجلاس سراسری نماز به‌دلیل پیگیری آخرین وضعیت نامزدهای انتخابات لغو شد. اسحاق جهانگیری قرار بود سه‌شنبه به استان قزوین سفر کند که به‌دلیل رایزنی درباره احراز صلاحیت نامزدهای انتخابات هفتم اسفند‌ماه، این سفر انجام نشد.

پس از اظهار نظرهای اولیه روحانی سراج24 در گزارشی به چرایی شیفت روحانی از مسائل اقتصادی به مسائل سیاسی و حاشیه ای پرداخت و نوشت: دولت که از ابتدا همه تخم مرغ های خود را در سبد مذاکرات گذاشت و حتی حسن روحانی آب خوردن مردم را به تحریم ها گره زد. موضوع گره زدن «آب خوردن مردم» به «تحریم» ها در حالی از سوی روحانی مطرح شد که مذاکره کنندگان باید از یک ظرفیت و بنیه استوار در داخل بهره مند می شدند و روحانی که پیشتر با ادعای «خزانه خالی» باعث تضعیف مذاکرات شده بود برای بار چندم دست مذاکره کنندگان را خالی گذاشت. در همان ایام قریب به اتفاق اقتصاددان‌های کشور، اهل فن‌ها و حتی طرفداران تز اقتصادی دولت و طرفداران ادامه روند مذاکرات و حتی معدود طرفداران توافق بد در اردوگاه‌های سیاسی مختلف به این گزاره اذعان می‌کنند: «10 تا نهایتا 20 درصد مشکلات اقتصادی به تحریم‌ها مربوط است». این حرف را مشاور اقتصادی دولت هم تایید کرد. با این همه اما اطرافیان روحانی و خود وی همه چیز را و حتی ازدواج جوانان و ساختن فیلم های فاخر را به تحریم ها گره زدند. با این همه بعید نبود که در روزهای پس از برجام انتظارات اقتصادی مردم به اوج برسد و کسی از جشن خیابانی استقبال نکند. کارشناسان و فعالان سیاسی و اقتصادی نیز این روزها می گویند که مطالبه عمومی مردم در دوران پسا برجام اقتصاد است.

انباشتگی مطالبات اقتصادی در دوران پسابرجام در کنار آمارهای رسمی شرایط نگران کننده ای را به وجود آورده است.

روز گذشته یکی از خبرگزاری ها با اتکا به آمار رسمی نوشت: آمارها نشان می‌دهد تکانه‌های اقتصادی همچنان از بازار کار قربانی می‌گیرد و باعث ادامه شرایط «بحران بیکاری» شد به نحوی که از تعداد شاغلان مرد در پاییز نسبت به تابستان ۲۵۳ هزار نفر کاسته شد.

این گزارش که با عنوان «بیکاری پاییزی ۲۵۳هزار مرد» منتشر شده بود، آورده بود: اینکه دو سه ماهه ۲۵۳ هزار نفر از جمعیت مردان شاغل و ۱۰۳ هزارنفر از جمعیت زنان شاغل کشور به یکباره کاسته شود نشان می دهد که هنوز بازار کار کشور از استحکام مناسبی برخوردار نیست و شرایط کاری میلیون ها نفر به آسانی تحت تاثیر سیاست گذاری های دولت ها قرار می گیرد.

موضوع بیکاری که در دوران پسابرجام بیشتر از گذشته به دغدغه های اصلی جامعه تبدیل شده است، مورد تاکید دلسوزان نظام نیز هست. روز گذشته خطیب جمعه تهران با اشاره به مسئله مهم «بیکاری» در کشور گفت: در پسابرجام رکود شکننده و بیکاری جوانان معالجه شود. نکند با پسابرجام کالاهای اروپایی و آمریکایی ما را تبدیل به موجودات مصرف‌کننده واقتصادمان را تبدیل به اقتصاد لیبرالی کند. حل بیکاری، تکیه بر نیروهای داخلی، سامان دادن به مسائل اقتصادی و عمل کردن به اقتصاد مقاومتی از جمله ضروریاتی است که باید در پسابرجام مورد توجه قرار بگیرد.

با این همه گویا ضروریات کشور درک نمی شود و بیکاری و رکود که به عنوان مطالبات اصلی مردم در افکار عمومی مطرح است، رسیدگی مناسبی نمی شود و هنوز گویا دولت با حلوا حلوا کردن برجام قصد شیرین کردن دهان مردم را دارد.

یکی از نمایندگان مجلس، درباره شرایط فعلی کشور و با اشاره به ناکارآمدی دولت گفته بود: آقای روحانی در تبلیغات انتخاباتی خود قول‌هایی دادند که امروز هیچ کدام از قول‌ها عملی نشده و مردم با مشکلات متعدد معیشتی مواجه هستند و لازم است رئیس جمهور بصورت شفاف به مردم پاسخگو باشند که چرا حرف‌هایی زده اند که امروز به واقعیت تبدیل نشده و رکود، بیکاری و تعطیلی بنگاه‌های اقتصادی بر جامعه حاکم شده است. دولت حتی آب خوردن مردم را به تحریم ها گره زد، اما امروز هیچ برنامه مشخصی برای برون رفت کشور از رکود از سوی دولت ارائه نمی‌شود. به همین دلیل باید گفت دولتمردانی که قول می‌دهند اما هیچ اقدامی برای بهبود وضعیت معیشت مردم نمی‌کنند توانایی کار اجرایی ندارند.

اخبار مرتبط

وقتی ادبیات کانال‌های سیاسی به تلویزیون می‌رسد!